Dangerous Women - ♡ [Vermouth x Haibara]

Bydas

คิดถึงเรื่องนี้จังเลยอ่า ไรท์แต่งได้ดีมากๆเลยนะคะ

kiimnr

ชอบเบลม็อทมากค่าาา อยากอ่านฟิคมานานแล้ว กับใครก็ได้ ฮืออออออออออออ

VAI1412

ว้าววว ฟิคคู่แรร์ที่หามานาน

AYOGG

ชอบคู่นี้เหมือนกันเลย

Agatha

สนุกมากค่ะ น่าติดตามมาก

Nagisnoo

ติดตามค่าา ชอบคู่นี้มากก

icnn97

chapter three


ร่างบางในชุดกราวน์สีขาวถอนหายใจในหัวของเธอกำลังครุ่นคิดอย่างหนักในหลายเรื่องที่เกี่ยวกับองค์กรนี้ ทั้งเรื่องของพ่อแม่และเรื่องของพี่สาวที่สำคัญคือจุดประสงค์ที่ทำยานี้ขึ้นมา ทำไมองค์กรถึงอยากได้ยานี้หนักหนาถึงขนาดยื่นข้อเสนอว่าถ้าเธอทำสำเร็จจะให้เธอออกจากองค์กร



"จะทำยังไงกับแกดีเนี่ย..."



มือเรียวหมุนกล่องสีดำสนิทที่ด้านในบรรจุยา APTX4869 ขั้นทดลองเอาไว้อย่างวิตกกังวลเธอไม่แน่ใจว่าการส่งยานี้ให้องค์กรชุดดำจะเป็นผลดีหรือเปล่า พวกนั้นไม่มีทางเอาไปใช้ในทางที่ดีแน่แต่แน่นอนว่าขัดขืนไปเธอก็อาจจะโดนฆ่าตายเสียเปล่าที่สำคัญคือพี่สาวของเธอจะอันตรายไปด้วย



"ยานั่นน่ะ.. ถ้าเสร็จแล้วขอไปล่ะนะ"



กล่องยาในมือของเธอถูกแย่งไปโดยไปทันได้ตั้งตัวโดยคนที่มีโค้ดเนมว่าจินและด้านข้างชายร่างสูงก็มีว็อดก้าลูกน้องคนสนิทของเขาที่กำลังถือปืนจ่อมาทางเธอ ชิโฮะลอบกลืนน้ำลายลงคอเบาๆเพราะอีกฝ่ายไม่มีท่าทางจะลดปืนในมือลงแม้แต่น้อยหรือว่าพวกเขาตั้งใจจะฆ่าเธออยู่แล้วเมื่อเธอทำยาสำเร็จ



"จัดการเลยไหมครับลูกพี่"



"เดี๋ยวก่อนสิ..."



"คะ..คุณเบลม็อท"



"น่ารำคาญ"



เบลม็อทดันปลายกระบอกปืนที่กำลังจ่อหัวของอีกคนลงไปที่พื้นแทนก่อนจะวิเคราะห์เรื่องที่เกิดขึ้นจนไปสะดุดกับกล่องยาสีดำสนิทในมือของจินเธอก็พอจะเดาสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนี้ได้ไม่ยาก เขาคงคิดว่ายาสำเร็จแล้วเลยคิดจะจัดการกับเชอรี่ทันทีสินะ



"เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ.. เบลม็อท"



"ยานั่นเป็นแค่ตัวทดลองเท่านั้น.. นายคงไม่คิดว่านั้นเป็นยาที่สำเร็จแล้วหรอกใช่ไหม"



"ไปกันเถอะว็อดก้า"



ชายร่างสูงเดินออกจาห้องไปโดยมีท่าทัไม่สบอารมณ์อย่างเห็นได้ชัดโดยมีลูกน้องของเขาเดินตามออกไปก่อนที่ภายในห้องจะเหลือเพียงแค่พวกเธอสองคนเท่านั้น ยอมรับว่าชิโฮะยังตกใจไม่หายที่ผ่่านเหตุการณ์เกิดตายมาอย่างหงุดหงิดถ้าเบลม็อทไม่เข้ามาหัวเธอคงกระจุยไปแล้ว



"แค่นี้ก็กลัวหรอ"



"...."



เบลม็อทเดินสำรวจในห้องทดลองของอีกคนที่มีเอกสารเยอะกว่าวันแรกเป็นเท่าตัวแต่ก็ถูกจัดเก็บอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ในกรงขังเล็กมีลูกหนูตัวหนึ่งกำลังวิ่งวนไปมาเหมือนมันกำลังหาทางออกในกล่องที่ไม่มีทางออกไม่ต่างจากเจ้าของห้องทดลองของมัน



หลังจากเดินสำรวจในห้องทดลองของอีกคนจนพอใจแล้วเบลม็อทก็ยืนทิ้งตัวพิงกับกำแพงห้องพร้อมหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบด้วยความเคยชิน ก่อนจะพ่นควันสีขาวออกมาให้เจ้าของห้องได้สติและมองด้วยสายตาไม่พอใจแต่แน่นอนว่าเธอไม่ได้สนใจอะไรก็แค่ลูกแมวน้อย



"ในนี้ห้ามสูบบุหรี่!"



"ไหนป้ายห้ามสูบล่ะ"



"เธอต้องการอะไร.. บอกมาแล้วก็รีบไปสักที"



"งั้นก็บอกมาว่ายาตัวนี้ทำอะไรได้"



"พวกเขาต้องการใช้ยานี้เพื่อฆ่าคนโดยไม่ทิ้งหลักฐานอะไรเอาไว้ ยานี้จะเป็นเหมือนการละลายตั้งใจภายในจนถึงภายนอกโดยไม่เหลือศพเอาไว้ให้ตรวจสอบ"



"แล้วยังไม่สำเร็จงั้นหรอ ?"



"ก็ยังไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์..."



หลังจากได้รับรู้ถึงสิ่งที่สงสัยแล้วอีกคนก็เอาบุหรี่จี้กับตรงของเธอจนเป็นรอยชวนให้เธอมองด้วยความไม่พอใจอีกครั้งแต่เบลม็อทก็เดินออกจากห้องไปโดยไม่รู้สึกรู้สาอะไรเหมือนทุกครั้ง งานของเธอคงจะทำได้รวดเร็วกว่านี้ถ้าไม่มีอีกคนเข้ามาคอยหาเรื่องกวนประสาทบ่อยๆ



เธอถอนหายใจเป็นรอบที่ร้อยของวันก่อนจะหันไปเจอกับลูกหนูในกรงที่กำลังวิ่งวนหาทางออก สาเหตุที่ตัวยาไม่สำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์ก็เพราะว่ามันเป็นตัวเดียวที่ไม่ตายหายไปแต่กลับตัวเล็กลงแทนนี่แหละ เธอก็ไม่รู้เหตุผลแต่ดูเหมือน APTX4869 อาจจะไม่ใช่ยาที่ทำมาเพื่อฆ่าคนแล้วล่ะ....







____________________________________

#แอปเปิ้ลพิษ

0853852020

สุดยอดดดด เเต่งเก่งอะ
เชอรรี่สู้ๆนะ

babieI

ชอบคู่นี้มากเลยค่ะ