เว็บบอร์ด ชมรมคนรักโคนัน
พื้นที่ส่วนกลางสำหรับคนรักโคนัน รวมข่าวสารและสาระมากมาย
 ลืมรหัสผ่าน
 ลงทะเบียน
ยินดีต้อนรับเข้าสู่ชมรมคนรักโคนัน โปรดเข้าสู่ระบบ หรือสมัครสมาชิก
ลงทะเบียน
เจ้าของ: icnn97

Dangerous Women - ♡ [Vermouth x Haibara]

[คัดลอกลิงก์]
โพสต์ 14/6/2017 20:58:26 จากอุปกรณ์พกพา | ดูโพสต์ทั้งหมด
สนุกดีกำลังมัน
โพสต์ 14/6/2017 20:59:26 จากอุปกรณ์พกพา | ดูโพสต์ทั้งหมด
กำลังสนุกค่ะชอบ
โพสต์ 18/6/2017 16:20:26 | ดูโพสต์ทั้งหมด
น่ารักดีครับ ชอบๆ
โพสต์ 23/6/2017 17:33:53 | ดูโพสต์ทั้งหมด
ชอบบบบมาก....ชอบเบลม็อท
 เจ้าของ| โพสต์ 5/8/2017 16:19:11 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย icnn97 เมื่อ 21/9/2018 14:24

Bermotto.jpg


Chapter two





ร่างบางของสาวลูกครึ่งกำลังยืนอยู่กลางสนามบินที่มีผู้คนเดินพล่านกันอย่างวุ่นวายจนคนที่อยู่ข้างเธอถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด แต่ใช้เวลาไม่นานนักรถสีดำสนิทก็จอดเทียบพร้อมมือเรียวที่ดันให้เธอเข้าไปในรถโดยมีเบลม็อทขยับเข้ามานั่งข้างๆ



"รอบนี้ไปนานนะครับคุณเบลม็อท"


"รีบๆออกรถซะ เบอร์บอน"



คนขับรถจำเป็นยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยก่อนจะเริ่มเปลี่ยนเกียร์เพื่อออกรถตามคำสั่งของอีกคน ภายในรถมีเพียงความเงียบเข้าปกคลุมเพราะมีคนแค่สามคนเท่านั้น เนื่องจากบรรดาบอดี้การ์ดที่ตามติดมาถูกส่งกลับไปที่อื่นเพราะหมดประโยชน์เมื่อพวกเธอเดินทางถึงญี่ปุ่น



"โอ๊ะ.. ดูเหมือนจะเจอแขกไม่ได้รับเชิญนะครับ"



"นั่นสินะ"



"ปืนอยู่ใต้ที่นั่งผมนะครับ"



"เหยียดให้มิดล่ะ"





เบลม็อทหยิบกระเป๋าที่มีปืนยาวออกมาประกอบอย่างรวดเร็วพร้อมกดเปิดหลังคารถ มือเรียวกดหัวคนที่นั่งขวางทางให้นอนลงไปเบาะก่อนที่ตัวเองจะหันหลังใช้เท้ายันเบาะที่นั่งเพื่อทรงตัวและเล็งปืนไปทางด้านหลังโดยเบอร์บอนก็เริ่มเพิ่มความเร็วของรถจนชิโฮะได้แค่ก้มหน้าหลับตาแน่นเพราะเธอไม่ชินกับอะไรแบบนี้เท่าไหร่นัก



"พวกไหนหรอครับ"



"ลูกแมวน้อยจากเอฟบีไอน่ะ"



"โฮ่ว.. จมูกไวจริงๆ"



"หึ.."





เสียงปืนนัดแรกยิงออกไปโดยไม่ได้สนใจว่ามีรถคันอื่นที่อาจจะได้รับลูกหลงเพราะในเวลาดึกขนาดนี้แทบจะไม่มีรถคันอื่นอยู่เลย ก่อนที่นัดต่อไปจะตามมาติดๆแน่นอนว่ารถของฝั่งเอฟบีไอเริ่มมีการยิงตอบโต้ รถทั้งสองคันต่างเหยียบคันเร่งเร็วขึ้นในขณะที่หักพวงมาลัยหลบไปมาอย่างน่าหวาดเสียว



"แค่นี้ก็กลัวหรอ"


"เงียบน่า!"


"ถ้าไม่อยากกระสุนทะลุหัวก็ก้มลงไปลึกๆ"



เป็นครั้งแรกที่ชิโฮะฟังคำสั่งของอีกคนอย่างว่าง่ายถึงจะเป็นคนดื้อดึงแต่ชีวิตนี้เธอก็ยังกลัวความตายอยู่ไม่น้อย ปล่อยให้เบอร์บอนขับรถและเบลม็อทยิงปืนต่อไปกันสองคนแต่ถึงแม้จะหลับตาเธอก็รับรู้ได้ว่าถูกมืออีกคนกดหัวจนแทบจะชิดกับพื้นรถให้ได้



"เสียดายนะครับที่กอร์นกับเคียนติไม่มา"


"จะว่าฉันยิงไม่แม่นหรอไง"


"ถ้าระยะไกลแบบนี้ก็ใช่ครับ"


"รีบสลัดพวกนั้นออกสักที"



หลังจากได้รับคำสั่งเบอร์บอนก็ทำการเหยียบคันเร่งด้วยความเร็วสูงจังหวะเดียวกับที่เบลม็อทยิงล้อรถของเอฟบีไอได้สำเร็จก่อนที่รถสีดำสนิทของพวกเธอจะเลี้ยวขึ้นไปทางขึ้นเขาและสามารถสลัดรถของเอฟบีไอที่ตามมาทิ้งไปได้อย่างง่ายดาย



"ทำแบบนี้ตั้งแต่แรกก็จบ เสียเวลาชะมัด"


"ก็นานๆทีจะได้เห็นคุณโชว์ฝีมือนี่ครับ"



ใช้เวลาไม่นานรถยนต์สีดำก็จอดสนิทก่อนที่เบลม็อทจะลงจากรถมาเป็นคนแรกโดยไม่ลืมดึงแขนคนในรถให้เดินตามเข้าไปในฐานลับที่ภายนอกดูเหมือนตึกร้าง ถึงแม้ด้านนอกจะมืดจนน่ากลัวแต่ก็ต้องยอมรับว่าด้านในนั้นค่อนข้างสะอาดและสว่างตามแบบฉบับห้องทดลองที่มีอยู่หลายห้อง



"ห้องของเธอ"


"อืม.."



ชิโฮะที่ต้องกลายเป็นเชอรี่เพราะเธอต้องใช้ชื่อโค้ดเนมพยักหน้ารับอีกคน การมีโค้ดเนมหมายความว่าเธอไม่ใช่สมาชิกระดับล่างอีกต่อไปหมายความว่าเธอก็เข้ามาในองค์กรลึกขึ้นอีกก้าว เจ้าของโค้ดเนมใหม่เดินสำรวจห้องโดยมีอีกสองคนที่ยังเดินตามเข้ามาก่อนจะสังเกตุเห็นแฟ้มเอกสารถูกวางอยู่บนโต๊ะโดยหน้าปกมีเพียงชื่อสั้นๆ



APTX4869



"มันคือยาที่ทางองค์กรอยากให้เธอทำต่อให้สำเร็จน่ะ"


“งั้นหรอ...”



หลังจากที่ทั้งสองคนพากันออกไปจากห้องทิ้งให้เชอรี่เดินสำรวจห้องทำงานของตัวเอง ก่อนจะชงกาแฟมาดื่มพร้อมเปิดดูเอกสารเกี่ยวกับยาที่ต้องพัฒนาต่อให้กับองค์กร... ซึ่งไม่ผิดแน่เพราะมันเป็นยาที่พ่อกับแม่ของเธอคิดค้นขึ้นมาแต่ยังทำมันไม่สำเร็จแต่จุดประสงค์ในการสร้างยานี้ขึ้นมา



ต้องมีความวุ่นวายตามมาแน่



"จะไปไหนต่อหรอครับ"


"เหมือนจะต้องไปจัดการธุระนิดหน่อยน่ะ"



เบลม็อทตอบอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาคาบที่ปากพร้อมรับไฟแช็กจากอีกคนมาจุด ริมฝีปากสวยเคลือบลิปติกสีแดงพ่นควันสีเทาออกมาก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากเมื่อนึกถึงอะไรที่น่าสนใจออก ซึ่งไม่พ้นสายตาของชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงข้าม



"มีเรื่องอะไรชวนให้สนุกหรอครับ"


"ไม่ใช่เรื่องของนายหรอก เบอร์บอน"


"ผมก็อยากรู้.. ว่าอะไรทำให้คุณยิ้มได้"


"ฉันไปล่ะ ต้องไปจัดการบางอย่าง"


"จัดการอะไรหรอครับ"



คนถูกถามไม่ตอบอะไรเพียงแค่นั่งคร่อมมอร์เตอร์ไซค์ตัวโปรดที่ถูกดูแลอย่างดีช่วงที่เธอไม่อยู่ก่อนจะโยนบุหรี่ที่สูบลงพื้นพร้อมใช้ปลายเท้าขยี้จนไฟมอดพร้อมหยิบหมวกกันน็อคขึ้นสวม มือเรียวใส่ถุงมือก่อนจะเคาะที่มอร์เตอร์ไซค์สองทีเป็นรหัสลับให้อีกคนรู้



"เข้าใจแล้วครับ"





____________________________________

#แอปเปิ้ลพิษ

โพสต์ 7/8/2017 13:25:05 จากอุปกรณ์พกพา | ดูโพสต์ทั้งหมด
เขียนดีมากๆค่ะ ตรงกับนิสัยตัวละครดีค่ะ
โพสต์ 8/8/2017 20:12:16 จากอุปกรณ์พกพา | ดูโพสต์ทั้งหมด
เค้ารออ่านนะคะ ติดซะแล้ว
โพสต์ 10/8/2017 12:21:51 จากอุปกรณ์พกพา | ดูโพสต์ทั้งหมด
เข้ามารอไรท์อัพค่ะ อยากอ่านต่อจริงๆ
โพสต์ 17/8/2017 21:51:21 จากอุปกรณ์พกพา | ดูโพสต์ทั้งหมด
อัพต่อเถอะนะคะ
โพสต์ 11/10/2017 23:03:40 | ดูโพสต์ทั้งหมด
สัตว์เลี้ยงคู่กาย
ชอบทั้งเบลม็อททั้งเชอรี่เลยค่ะ สนุกมาก
พวกฟิคนี่สนองนี้ดเราอย่างดีเลย 5555 แต่งอีกนะคะ
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ปิด

ทีมงานขอแนะนำก่อนหน้า /1 ต่อไป

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้