ทีมงานผู้ดูแล
61. คนสุดยอดในโลกนี้ไม่มีหรอก... ฉันมันก้อแค่ คน ๆ นึง... 62. (อายูมิ)แบบนั้นน่ะไม่ใช่เพื่อนหรอก ไม่ควรจะเรียกว่าเพื่อนตั้งแต่ต้นแล้วด้วยซ้ำไป...(ไฮบาระ) เหมือนเครื่องขายน้ำอัตโนมัติมากกว่า พอใส่เงินเข้าไปก็ได้น้ำมาช่วยให้หายคอแห้ง แต่พอไม่ใส่ก็ไม่มีอะไรออกมา แต่เงินน่ะนะ ใช้ซื้อใจคนไม่ได้หรอก 63. ต่อให้วางแผนไว้ดีแค่ไหน สุดท้ายคนที่ได้หัวเราะก็ไม่ใช่คนร้ายอยู่ดี 64. คนเราเนี่ยเปลี่ยนกันได้จริงๆ นะ พอตัวอยู่ห่างกัน ใจก็พลอยเปลี่ยนไปด้วย มันทรมานจริงๆ เลย การที่ได้แต่รอเนี่ย 65. คำว่า "ลาก่อน" เป็นคำที่เจ็บปวด เหมือนเข็มที่ทิ่มแทงความรู้สึกของทั้งสองฝ่าย 66. เวลาเป็นอะไรที่น่ากลัว มันพาทั้งความสุขและความเศร้าไปจากเราพร้อม ๆ กัน 67. อยากให้คดีฆาตกรรมมีแต่ในเกมหรือในละครแค่นั้นจริง ๆ เลย เพราะความเศร้าที่ต้องมีคนตายจริงๆ มันเทียบในเกมหรือละครไม่ได้เลย 68. การลักพาตัวเป็นการกระทำที่ต่ำช้าที่สุด พอ ๆ กับการฆาตกรรมเลย ไม่ว่าจะยังไง ฉันก็ให้อภัยไม่ได้เด็ดขาด 69. เพราะการช่วยเหลือคนมันย่อมสำคัญกว่าการไล่จับคนอยู่แล้ว สิ่งที่เธอทำน่ะ เป็นเรื่องที่วิเศษมากเลยล่ะ 70. ภาษาถิ่นก็เหมือนเครื่องประดับที่ติดไว้ที่ภาษา... ถ้าอยากจะถอดออกก็ถอดได้ แต่ห้ามทิ้งเด็ดขาด เพราะว่ามันคือสาระสำคัญที่บ่งบอกว่าพื้นเพของเธอเติบโตมาจากที่ไหนยังไงล่ะ 71. หมอนั่นน่ะ ก็แค่หัวขโมยธรรมดา ที่สนุกกับการใช้ผ้าคลุมปิดบังความจริงเอาไว้ ส่วนฉันมีหน้าที่กระชากผ้าคลุมหน้านั่นออกมาในฐานะของนักสืบคนหนึ่ง 72. เพราะคำพูดเป็นดาบ 2 คม หากใช้ผิดวิธีมันจะกลายเป็นอาวุธที่ชั่วร้ายได้ ขอให้พิจารณาจิตใจของอีกฝ่ายให้ดีก่อนที่จะใช้มัน ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใครก็ตาม 73. คนร้ายน่ะไม่ใช่เจ้าคิดหรอก... เพราะว่าเจ้านั่นจะไม่ขโมยชีวิตใครแน่นอน... 74. เพราะใช้ปากกาเขียนลายเส้นก็เลยดูหยาบไปหน่อย แต่ผมชอบภาพ "วาตะขจี" ภาพนี้นะครับ... เพราะมันเหมือนกับภาพก่อนหน้านี้..ตรงที่มันเต็มไปด้วยความตั้งใจที่จะทำเพื่อช่วยใครบางคนน่ะครับ 75. ผู้ชายคนนั้นเลือกใช้เกลือไปในทางที่ผิด แทนที่จะใช้ละลายความรู้สึกอยากฆ่า... แต่กลับทำให้มันแข็งขึ้น 76. ผู้ที่แข็งแกร่งไม่ใช่ผู้ที่ชนะเสมอไป... แต่ผู้ชนะคือผู้ที่แข็งแกร่ง 77. ไม่หรอก มันถูกแล้วล่ะ เพราะก่อนที่จะสรุปว่าใครตายต้องคิดไว้ก่อนว่าเขายังมีชีวิตอยู่ นั่นล่ะ สิ่งที่ยอดนักสืบของยอดนักสืบควรจะมี 78. เรื่องที่คุณถูกหลอกผมเองก็สงสาร... แต่ว่าสต๊อปเปอร์น่ะ ก็คือปราการสุดท้ายของทีม... เพราะไม่ว่าจะถูกตีจนเละหรือว่าถูกประณามจนไม่กล้ามองหน้าใคร... แต่เมื่อถึงหน้าที่ของเขาในการแข่งขันรอบต่อไป เขาก็ต้องขึ้นไปยืนบนเนินด้วยสีหน้าที่เรียบเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น! แต่กับคนที่ลืมตัวจนถึงขั้นฆ่าคนได้น่ะ... ผมเชื่อว่าคนแบบนั้นไม่สามารถจะแบกรับชะตากรรมของทีมได้ไหวหรอก 79. ที่แพนโดร่าเปิดกล่องก็เพราะอยากรู้ว่าข้างในมีอะไร... แต่กล่องสมบัติที่รู้ตั้งแต่ก่อนเปิดว่าอะไรอยู่ข้างในน่ะ มันน่าเบื่อจะตายไป 80. Need not to know (ศัพท์ที่ใช้ในวงการตำรวจ) คุณไม่จำเป็นต้องรู้
ใช้ไอเท็ม รายงาน
รายละเอียดเครดิต ตอบกระทู้ ข้ามไปยังโพสต์ล่าสุด
ดู