41. Poker น่ะนะ...ไม่ว่าจะได้ไพ่ดีหรือจะไม่ได้ยังไงก็จะไม่แสดงออกทางสีหน้า...มายากลก็เหมือนกันถึงจะพลาดยังไง..แต่จะให้ผู้ชมรู้ไม่ได้เด็ดขาด
42. ความอดทนก็เป็นความกล้าอย่างหนึ่งเหมือนกัน
43. ไม่อยากหนี... เพราะถ้าเอาแต่หนีก็จะไม่มีวันชนะเด็ดขาด
44. รู้ทั้งรู้ว่าจะต้องเสี่ยงและอาจจะนำอันตรายมาให้ตัวเอง...แต่มันก็คือสิ่งที่อบอุ่นที่เต็มไปด้วยความกล้านั่นเอง
45. พอพยายามจะปิดบังเรื่องโกหกอย่างหนึ่ง...ก็ต้องโกหกอย่างอื่นอีก และเรื่องโกหกนั้น..ก็อาจเปิดเผยขึ้นมาได้ในวันหนึ่ง
46. มันไม่ใช่พ่อมด แต่มันมีเคล็ดลับ เพราะมันคือมนุษย์ธรรมดา
47. การฆาตกรรมที่ไม่น่าเป็นไปได้... มันเป็นศิลปะอันชั่วร้ายที่ฆาตกรเป็นคนสร้างขึ้น
48. ก็เหมือนกับนักสืบกับจอมโจรนั่นแหละ ถึงจะดูห่างไกลกันเหมือนฟ้ากับดิน แต่ถ้าเอาหลักพื้นฐานมาเทียบกันแล้ว เรามันก็พวกคนที่ไม่มีมารยาทที่ชอบใช้ความอยากรู้อยากเห็นเป็นกุญแจผีคอยเปิดดูว่าใครแอบซุกซ่อนอะไรเอาไว้เหมือนกันนั่นแหละ
49. ตัดสินคนแค่ภายนอกน่ะไม่ได้หรอกนะ อย่างกุหลาบที่เห็นสวย ๆ ก็ยังมีหนามแหลม เพราะฉะนั้นต่อให้เป็นคนดีแค่ไหนก็ตาม เราก็ไม่มีทางรู้ได้หรอกว่าในใจของเขาคิดะไรอยู่กันแน่...
50. เหมือนหอยอาซาริเลยนะ... ไม่ว่าจะพยายามหลบซ่อนให้ดีแค่ไหน ก็ต้องมีร่องรอยหลงเหลือเอาไว้อยู่ดี เรียกได้ว่า ยิ่งพยายามปิดบังเท่าไหร่ก็ยิ่งเป็นที่สะดุดตาเท่านั้น...
51. อย่าดูถูกชะตาชีวิตเป็นอันขาด เพราะหนทางที่ดูเหมือนโรยด้วยดอกกุหลาบ ก็มีขวากหนามได้เหมือนกัน
52. มนุษย์น่ะ มันถูกกำหนดชะตาชีวิตเอาไว้ตั้งแต่แรกแล้วล่ะนะ
53. สายลมไร้รูปร่างฉันใด สายน้ำก็ไร้รูปร่างฉันนั้น การสืบสวนคดีจึงเป็นอิสระเเละไร้กฏเกรณฑ์
54. เลิกบ้าซะทีเถอะ!!! แกถือสิทธิ์อะไร ถึงได้ไปขีดเส้นชะตากรรมของคนอื่นเค้า
55. เพราะรักไงล่ะ เพราะว่าฉันน่ะ รักเธอยังไงล่ะ รักมากกว่าใคร...ในโลกนี้ยังไงล่ะ
56. สักวัน...ไม่ว่าจะนานแค่ไหน ถึงตายก็ต้องกลับมา อยากให้เธอช่วยรอจนถึงเวลานั้น...
57. ท้ายที่สุดแล้วก็ไม่มีที่ไหน ที่ให้คนทรยศอยู่หรอก
58. ในโลกนี้มีพระเจ้าด้วยเหรอ ถ้าพระเจ้ามีจริงล่ะก็ คนที่มุ่งมั่นกับชีวิต ก็ต้องมีความสุขกันทุกคนน่ะสิ... ขนาดนางฟ้ายังไม่เคยยิ้มให้ฉันเลย แม่แต่ครั้งเดียว...
59. คดียิ่งซับซ้อนเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งชอบ เวลาไล่ต้อนคนร้ายรู้สึกตื่นเต้นเร้าใจที่สุดเลย ได้ลองครั้งเดียวมันก็หยุดไม่ได้แล้ว "นี่แหละยอดนักสืบ"
60. แม้คดีทั้งหมดจะสิ้นสุดลงแล้ว แต่มีสิ่งหนึ่งที่ผมไม่อาจหยุดมันได้ คือน้ำตาที่พรั่งพรูออกมาจากดวงตาของนักสืบที่แสนอ่อนโยนคนนี้