|
THESTORY BEHIDE THE SCENE. BY.JAY N. CHARACTER: VERMOUTH P.S.เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นและแอบอิงจากหนังสือโคนันนิดหน่อยและเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่ง ไม่มีเจตนาจะเปลี่ยนความคิดหรือเปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องนี่เป็นเรื่องแรกนะคะ อาจจะจบแปลกๆแต่จะปรับปรุงค่ะ ติชมกันได้นะคะ ^^
-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*--*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-
Vermouth Part
*ท่าเรือXXX. เวลาxxx.*
หลังจากที่ฉันไปพบยีนมาเพื่อต่อรองแผนการของฉันที่ต้องฆ่าคนรักของโบโรโบชิ ได ในฐานะสมาชิกคนหนึ่งในองค์กร อ่อ ไม่สิ ฉันควรต้องเรียกว่า"อากาอิ ชูอิจิ" สินะ ฉลาดมากที่แฝงตัวเข้ามาเป็นสมาชิกในองค์กรเพื่อสืบข่าวภายในแต่โชคร้ายที่ฉลาดไม่สุด ที่บอกเลิกนางแหม่มเอฟบีไอนั่น เพื่อมาเลือกผู้หญิงที่ไม่มีค่าอะไรเลยซักนิดการที่หักหลังพวกเรานั้นจุดจบก็มีอยู่อย่างเดียวคือถูกกำจัดซะเท่านั้น แต่ขึ้นชื่อว่ากระสุนเงินของเอฟบีไอ จะกำจัดทิ้งก็ไม่ง่ายแต่ถ้าสิ่งที่ฉันกำลังจะทำ ฉันคิดว่าคงจะถึงใจคนอย่างอากาอิพอสมควรล่ะ
Vermouth’s part End
‘ขอบใจมากนะ ฮิโรตะ มาซามิ ไม่ใช่สิ ต้องมิยาโนะอาเคมิถึงจะถูก’
‘ฉันได้สิ่งที่พวกแกต้องการมาแล้วคราวนี้ทำตามสัญญาได้รึยัง’
‘เสียใจด้วยนะน้องสาวแกยังมีประโยชน์กับองค์กรของเรามากกว่าแกซะอีก’
‘นี่แกหลอกฉันงั้นเหรอ’
รอยยิ้มพอใจปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเบลมอทหลังจากที่ได้ยินประโยคสนทนาต่างๆผ่านทางหูฟัง พร้อมกับการเล็งเป้าของปืนไรเฟิลกระบอกสวยไปยังเหยื่อของเธอจากบนคอนเทนเนอร์เหนือหัวของอาเคมินั่นเอง
‘โง่น่ะ ถ้าเธอฆ่าฉัน ก็จะไม่มีทางรู้เรื่องกระเป๋าเงินพันล้านเลยนะ’
“เธอนั่นแหละที่โง่” เบลมอทเหนี่ยวไกทันทีหลังจบประโยคเดียวกันกับยีน
ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!
กระสุนปืนพุ่งตรงไปยังเป้าหมายอย่างแม่นยำ
‘พอได้แล้วเบลมอท’ สิ้นคำสั่งเสียงกระสุนก็หยุดลงทันที พร้อมกับยีนที่มองร่างของอาเคมิที่มีเลือดไหลออกเต็มไปหมด
“รับทราบ” เธอรับคำแค่นั้น
"สวยดีใช่มั้ยล่ะ ภาพคนทรมานที่ใกล้จะตายน่ะ เสียใจด้วยนะ ที่แกไม่มีโอกาสได้อยู่ต่อไปมองน้องของแก" ยีนยกยิ้มอย่างเลือดเย็นสร้างความหวาดกลัวให้อาเคมิมากขึ้นเรื่อยๆ
"ลูกพี่ครับ ผมได้ยินเสียงรถตำรวจแล้ว พวกแล้วรีบไปเถอะครับ" วอดก้าบอกผู้เป็นนายก่อนที่ทั้งสองจะเดินออกไปยังรถปอร์เช่อย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้นไม่นานเบลมอทเดินลงมาจากคอนเทนเนอร์พร้อมกับกระเป๋าไรเฟิลนั่นทำให้เหยื่อของเธอรู้ได้ไม่ยากว่า ผู้ล่าตัวจริงนั้นไม่ใช่ยีน แต่เป็นเธอคนนี้!
"มิยาโนะ อาเคมิ” เบลมอทจงใจเน้นชื่อของเธอ
“เบล..มะ..มอท”
“โดนไปขนาดนี้แล้วยังทนได้นี่ก็ถือว่าเก่งมากแล้วนะ”
“ทะ..ทำไม” เลือดสีแดงไหลทะลักออกจากร่างที่ทรุดอยู่บนพื้นเต็มไปหมด
“เธอนี่โชคดีไม่ดีจริงๆเลยนะ..ที่เราไม่ได้อยู่เล่นด้วยกันจนจบเกมส์”ปลายนิ้วเรียวเชยคางของอาเคมิขึ้น ก่อนจะมอบรอยยิ้มที่หวาน พร้อมกับคำพูดจนบาดลึกไปถึงจิตใจของอีกฝ่าย
“ไม่ต้องห่วงนะ สำหรับอากาอิ เขาจะได้รู้เป็นคนแรกแน่นอน” ’
“ฉันนับถือแผนของเธอจริงๆ” ยีนเอ่ยปากชมแผนของเบลมอทที่เกิดขึ้นหลังม่านวันนั้น
“ขอบคุณ” เบลมอทยิ้มรับก่อนจะมองมุ่งตรงยังถนนข้างหน้าต่อไป เส้นทางข้างหน้านั้นเปรียบเสมอเส้นทางการฆ่าของเธอที่ยังไม่จบเพียงเท่านี้หรอก The End
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ถ้ามีแรงบันดาลใจครั้งหน้าจะลองแต่งมากอีกนะ ฝากติดตามด้วยนะคะ
| 
/1 
ดูสถานะออนไลน์
โพสต์ 30/3/2015 22:21:44
ดันกระทู้
ปิดกระทู้
เปิดกระทู้
Color card
เลื่อนกระทู้ให้อยู่ที่ 1
โหดร้ายยยยย
