|
THESTORY BEHIDE THE SCENE. BY.JAY N. CHARACTER: VERMOUTH P.S.เรื่องนี้เป็นชอตฟิคที่แต่งขึ้นและแอบอิงจากหนังสือโคนันนิดหน่อยและเป็นเพียงจิตนาการของผู้แต่ง ไม่มีเจตนาจะเปลี่ยนความคิดหรือเปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องนี่เป็นเรื่องแรกนะคะ อาจจะจบแปลกๆ สำนวนแปลกๆไปบ้าง แต่จะปรับปรุงค่ะ ติชมกันได้นะคะ ^^ -*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*--*-*-*-*-*-*-*-*-*-*--*-*-*-*--*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
กลิ่นเหม็นคาวของเลือดที่คละคลุ้งไปทั่วห้องเสียงกระสุนปืนหล่นกระทบพื้น ภาพที่ร่างของเหยื่อที่ล้มลงไปนอนจมกองเลือด คิดดูแล้วคงไม่มีใครอยากจะสัมผัสมันมากนักหรอก แต่สำหรับ"เธอ"มันเหมือนเป็นเรื่องปกติ เธอสามารถเหนี่ยวไกยิงใครต่อใครก็ได้โดยไม่ต้องลังเลซักนิด
ตึ๊ดดด..
"ว่าไงยีน" หญิงสาวแนบโทรศัพท์ไว้ระหว่างหูกับไหล่ของตนเอง พลางถอดเสื้อหนังสีดำเปื้อนเลือดออกจากตัว
[ของล่ะ] เสียงห้วนๆลอดปลายสายมา
"ได้ของแล้วเสียกระสุนแลกไปสองสามนัด"
[เก็บให้เรียบร้อยล่ะ อย่าเสียเวลากับเจ้านั่นมากนัก]
"รู้แล้วล่ะ..ใจร้อนเหมือนเคยเลยนะ”
[พูดเหมือนเธอไม่รู้จักฉันงั้นสิ?]
“ว่าแต่..นี่..ช่วยมารับฉันหน่อยได้มั้ย?พอดีว่ารถที่เอามาบังเอิญมีปัญหานิดหน่อย"
[ได้ อีกสิบนาที] จบจากการสนทนาหญิงสาวเก็บโทรศัพท์ไว้กับตัวก่อนจะราดน้ำมันจนทั่วห้องกลิ่นน้ำมันส่งกลิ่นฉุนไปทั่วบริเวณ
"อย่าโกรธฉันเลยนะ ถ้าจะโกรธโกรธตัวเองที่คิดจะต่อรองกับองค์กรดีกว่า"ริมฝีปากสีสดเหยียดยิ้มออกมาอย่างสมเพช ก่อนจะที่เธอจะจุดไฟแล้วโยนมันลงบนพื้น
"Goodbye"
- - -- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
"ปอร์เช่ 365A..มาแล้วสินะ"
หลังจากประตูรถเปิดออกเธอก็เข้าไปนั่งในรถพร้อมกระเป๋าใบใหญ่ที่ข้างในบรรจุไปด้วยสิ่งของและหลักฐานเกี่ยวกับการฆาตกรรม
"บุหรี่มั้ยครับเบลมอท?" วอดก้าถามหญิงสาว
"เอามาสิ" 'เบลมอท' กล่าวแล้วรับบุหรี่จากวอดก้ามาจุดแล้วสูบควันจางๆถูกพ่นออกมาจากริมฝีปากสวย
"ของอยู่ไหน" คราวนี้กลับเป็นชายหนุ่มผมยาวคนข้างตัวของเธอที่เอ่ยทักขึ้นมา
"ไม่ไว้ใจฉันรึไง?" เธอกอดอกมองด้วยสายตาที่ท้าทาย
"ก็ถ้าเธอทำงานพลาด เธอคงจะไม่มีโอกาสมานั่งปากดีอยู่แบบนี้หรอก"ปืนพกสีดำสนิทจ่ออยู่กลางหน้าผากทันทีหลังจบประโยค อย่างเบลมอทเหรอที่ต้องกลัวแทนที่จะต้องกลัว แต่เธอกลับยิ้มมุมปากและหัวเราะในลำคอแทน เบลมอทคิดว่ามันไม่ใช่สิ่งที่ยีนควรต้องเสี่ยงกับการฆ่าคนโปรดของท่านผู้นั้น
"ขอถามอะไรหน่อยสิ"
"ว่ามา"
"มิยาโนะ อาเคมิ"
"ตัวไร้ประโยชน์ขององค์กร"
"คิดว่าใครจะรู้เรื่องเหตุการณ์วันนั้นอีก"หล่อนว่าพลางแกะยางรัดผมออกจากผมสีบลอนซ์
"ไม่มีใครรู้หรอก ขนาดเชอรี่ยังไม่รู้เลย"รอยยิ้มที่โหดเหี้ยมของยีนปรากฎขึ้นหลังจากที่เขานึกถึงภาพเหตุการณ์วันนั้นอีกครั้ง
'"ว่าไงนะ"เสียงของยีนเอ่ยขึ้นภายในรถคลาสสิคที่จอดอยู่ในที่พักระหว่างอุโมงค์ทางลอดไปยังท่าเรือโดยที่ข้างๆมีมอเตอร์ไซค์คันยี่ห้อหรูจอดอยู่ บุคคลที่นั่งอยู่บนมอเตอร์ไซค์เปิดที่บังหน้าหมวกกันน็อคขึ้นแล้วก้มลงไปกระซิบอีกฝ่ายซ้ำอีกครั้งเขาพยักหน้าตอบกลับไป ตามด้วย มอเตอร์ไซค์ดังกล่าวที่ขับออกไปอย่างรวดเร็ว
"ลูกพี่ อย่างนั้นจะดีเหรอครับ"
"ดีอยู่แล้วถ้าทำอย่างนั้นยิ่งบังคับให้เชอร์รี่ทำงานให้กับองค์กรเราได้ง่ายยิ่งขึ้น"
"แต่ผมว่าแค่ข้อตกลงของเรากับผู้หญิงคนนั้นแค่นี้ก็น่าจะเพียงพอแล้วนะครับ" ดูท่าทางวอดก้าจะไม่ค่อยเชื่อมั่นในแผนการนี้ซักเท่าไหร่
" แผนของยัยนั่นไม่มีทางทำให้เราผิดหวังหรอก หุบปากแล้วรอดูเถอะน่า "ยีนตัดบทก่อนจะจุดบุหรี่ขึ้นสูบ พร้อมกับรอยยิ้มที่แสนโหดเหี้ยมเช่นเดิมยังไงยีนก็เป็นคนเลือดเย็นอยู่วันยันค่ำ อะไรที่ทำให้ศัตรูตายได้เขาสามารถฆ่าได้อย่างเลือดเย็นเลยทีเดียว
TO BE CONTINUE.
|