FanFicConan By nongney18683 Part1

nongney18683

          วันนี้อาจจะเป็นวันที่ดีที่สุดเลยก็ว่าได้สินะ เพราะเมื่ออาทิตย์ก่อนหน้านี้เป็นวันที่องค์กรชุดดำถูกเปิดโปงหัวหน้าองค์กรชุดดำที่ว่านี่ก็คือท่านผู้นั้นนั่นเอง
(ใครจะรู้ล่ะรอ อ.โกโช เฉลยละกันอิอิ)
อาจจะสงสัยล่ะสิว่าทำไมถึงเป็นวันที่ดีที่สุดของเขา...ของคุโด้ ชินอิจิ ก็เพราะ....
วันนี้ ไฮบาระค้นพบยาถอนพิษ APTX4869
ที่พวกเขาทั้งสองได้ไปค้นหาจากที่ๆพวกชุดดำตั้งหลักปักฐานอยู่หลังจากโดนตำรวจนครบาลและFBIเข้าชาร์จจับกุม(?) '.อีก3วันจะเป็นวันที่ เอโดงาวะ โคนัน จะต้องหายไปกับยาถอนพิษ APTX4869 เม็ดนี้ยังไงล่ะ.'
โคนันคิดในใจ พร้อมนึกถึงยาถอนพิษ APTX4869 ที่เก็บไว้(อย่างดี)ในกระเป๋า
ขณะที่โคนันกำลังกดโทรศัพท์มือถือที่มีสายห้อยลูกฟุตบอลจิ๋วเพื่อโทรให้ คุโด้ ยูกิโกะ (แม่ของชินอิจิ) ที่ตอนนี้อยู่ 'ลอสแองเจลิส' มารับโคนันออกจากสำนักงานนักสืบโมริในเร็ววัน
  "นี่ แม่ครับ"
  "(อ่าวว่าไงจ๊ะชินจัง)"
  "วันศุกร์น่ะแม่ว่างหรือเปล่า"
  "(ทำไมถามอย่างนั้นล่ะว่างอยู่แล้วล่ะจ้ะ แม่น่ะไม่งานอะไรทำซักหน่อย)"
  "มารับผมออกจากบ้านรันหน่อยสิ"
  "ว่าไงนะ! หาวิธีปรุงยาแก้พิษได้แล้วหรอ?"
  "ใช่ครับ เมื่อเช้าไฮบาระโทรมาบอกว่าปรุงสำเร็จเมื่อเช้าแล้วลองไปใช้กับตัวเองแล้ว แต่ยังไงก็เถอะยัยนั่นพอทดสอบยาถอนพิษนั่นเสร็จ ก็เอายาที่วิจัยใหม่มาที่สามารถทำให้ตัวหดกลับไปเป็นเด็กได้อย่างแล้วกินยานั่นไปอีกครั้งน่ะสิ เค้าบอกว่ามีอะไรที่ต้องทำก่อนที่จะคืนร่างอีกรอบน่ะครับ"
  "(เอ๋อย่างนั้นหรอกหรอ.... แต่จะให้ไปรับมะรืนนี้เลยหรือไงจ้ะ)"
  "ครับ"
  "(แต่ก่อนจะออกจากบ้านนั้น ชินจังไม่คิดจะบอกอะไรใครสักนิดหรือไง)"
  "เอ... นั่นสินะ"
  "(เอาล่ะๆ มะรืนนี้เวลา 16:30 น. แม่จะไปรอที่สำนักงานนักสืบละกัน
แล้วเจอกันน๊าชินจัง)"

ตื้ดๆๆๆๆ (เสียงวางโทรศัพท์)


  '.มะรืนนี้แล้วสินะ.'
  '.แต่ว่านะ เราจะบอกรันดีหรือเปล่าล่ะ
ถ้ายัยนั่นรู้ล่ะก็....ต่อไปจะเกิดอะไรกันนะ.'

  "โคนันคุง..! พี่ทำอาหารเย็นเสร็จแล้วนะ
วันนี้มีพายเลม่อนใส่ลูกเกดด้วยล่ะ!"
เสียงรันเรียกโคนันจากสำนักงานนักสืบที่อยู่ชั้นสอง
  "คร้าบบบ จะไปเดี๋ยวนี้ล่ะครับพี่รัน"
  '. ล..ล..ลูกเกดงั้นเรอะ? รู้สึกไม่หิวขึ้นมาเลยแฮะ.'
  "ว่าแต่คุณพ่อไปไหนกันนะป่านนี้ยังไม่กลับบ้านเลย" รันเรียกถามโคนันจากชั้นล่าง
  "ไปทำบางอย่างที่พี่รันจะต้องดีใจไงล่ะครับ" โคนันตอบหน้าระรื่นระหว่างที่กำลังเช็คยาแก้พิษที่เป็นสมบัติล้ำค่าดั่งลายเซ็นของ เชอร์ล็อก โฮล์ม ก็ไม่ปานนั่นในกระเป๋าอีกครั้ง
  "สิ่งที่ทำให้ฉันดีใจงั้นน่ะหรอ? อะไรกันนะ?" รันคิดในใจ

  '.แต่ก็นะ ปล่อยให้เป็นอย่างนี้แหละดีแล้ว
ทิ้งคราบโคนันไปแล้วไปทำอะไรๆในร่างของ ชินอิจิ เริ่มต้นนับก้าวๆใหม่จากก้าวเดิมดีกว่าเนอะ.'
โคนันรำพึง

เมื่อโคนันเดินลงไปถึงชั้นสอง ณ สำนักงานนักสืบแล้ว....
  "ว้าวน่ากินจังเลยครับพี่รัน แต่วันนี้ผมไม่ค่อยหิวเท่าไรน่ะครับ...." โคนันพูดเพราะกำลังตื่นเต้นที่จะได้คืนร่าง
  "ว๊าแย่จัง พี่อุสาห์ทำพายเลม่อนนี่เชียวนะ พี่น่ะไม่ใช่ว่าจะทำให้ทานบ่อยๆด้วยสิ แต่ถ้าโคนันไม่หิว...."
เมื่อโคนันเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของรัน จึงรีบพูดแทรกขึ้นมา
  "แตะ..แต่ว่าผมขอกินพายนี่ก็แล้วกันนะครับ
ดูน่าอร่อยจังเลยเนอะ แต่คงจะดีกว่านี้นะครับถ้าไม่มีลูกเกดน่ะ"
  "แหม เหมือนชินอิจิ ไม่มีผิดเลย! พี่น่ะต้องพูดคำนี้อีกกี่รอบกันนะเหมือนกันจริงๆเลย ทั้งหน้าตา บุคคลิก"รันพูดขึ้นมาพร้อมทำสีหน้าหงุดหงิดปนเศร้า
  "งะ..งั้นหรอครับ แห่ะๆ" โคนันรีบทำสีหน้ายิ้มแย้มกลบเกลื่อน
  "พี่รันเป็นอะไรไปหรือครับ"

---โปรดติดตามตอนต่อไป---

CCA0

กระทู้สุดยอด ขอบคุณเจ้าของกระทู้มากๆ